โรงเรียนของพวกเราน่าอยู่

ดำเนินชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาเรียนรู้ ก็เสมือนเป็นการที่พวกเราฝึกหัดการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแต่ว่าเด็กซึ่งพวกเราก็ไม่ได้นึกถึงหัวข้อนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานศึกษา แต่ว่าจำเป็นต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนขี้เกียจคร้านที่จะไปสถานศึกษาเพียงแค่เพราะว่าจะต้องตื่นเช้าตรู่ รวมทั้ง จำต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ต้องการที่จะอยากทราบ หรือบางทีก็อาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านดังที่คุณครูสั่ง ผมคิดว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการศึกษาเลยก็ว่าได้
สำหรับเพื่อการใช่ชีวิตในรั้วสถานที่เรียนตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้พิจารณาถึงผลการที่พวกเราจะต้องมาสถานที่เรียน จนถึงเมื่อพวกเราจบแล้วก็เริ่มปฏิบัติงานวันนั้นล่ะ พวกเราจะระลึกถึงวันในขณะที่พวกเราอยู่ในสถานที่เรียนขึ้นมาในทันที มากล่าวถึงประโยชน์ต่างๆที่ได้รับจากสถานศึกษา
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานที่เรียนบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ศึกษาวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดเพียงแต่ติดต่อทั้วไปแค่นั้นแม้กระนั้นพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุขที่โดยความเป็นจริงของมันเลย แม้กระนั้นการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำกล่าวแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายผลดีและก็คำบอกเล่าสั้นๆวึ่งคำกล่าวนั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกหัดการเขียนหนังสือ เป็นเรื่องสำคัญสำหรับการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย นอกเหนือจากนั้นพวกเรายังจะต้องศึกษาวิชาต่างๆเว้นเสียแต่เรื่องภาษา ยกตัวอย่างเช่นการ เรียนศิลป์ ต่างๆและก็ การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่อสื่อสารอย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งกลุ่มนี้สามารถเอาไปใช้ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้เป็นอย่างมากในอนาคต แม้กระนั้นเวลานี้พวกเราอาจไม่ได้ตั้งใจอย่างเอาจริงเอาจังแน่ๆ แต่ว่าสิ่งที่พวกเราผู้คนจำนวนไม่ใช้น้อยลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกหัดดำเนินชีวิตในสังคมด้านนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา ในเวลานั้นพวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติหน้าที่สิ่งที่จะต้องทำไป แต่ว่าประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานที่เรียนนั้น พวกเราได้ดูดซับมาเรื่อยจนถึงเติบโตและก็คิดได้
การเล่าเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของมนุษย์ การได้ดำรงชีวิตในโณงเรียนมันมิได้ห่วยแตกอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย เพียงพอพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่สุขสบายที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดบันเทิงใจๆขึ้นมาอย่างแน่แท้ว่า “ฉันต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกทีจัง” เพราะเหตุว่าผมเองก็แอบคิดอย่างนั้นเช่นเดียวกันมันสนุกสนานแบบไม่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ แม้กระนั้นปัจจุบันนี้พวกเราก็จำเป็นต้องปฏิบัติภารกิจของพวกเราเพื่อดำรงชีพถัดไป จำเป็นต้องขอบพระคุณสถานศึกษาทุกหย่อมหญ้าที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆราวกับพวกเรา ผมก็เลยกลับระลึกถึงเพลงๆนึงที่เคยรับรู้ตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งเวลานี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในเวลานั้นก็กลีบรู้สึกว่า สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่จริงๆครับผม

Author: info

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *